Ustalar

Nə zaman gəlirəm əliniz işdə, Üstünüz-başınız toz-torpaqdadır. İşində heç zaman xəyanət olmaz, Haqq iş görənlərin əli haqdadır.

Hər sığal çəkəndə daşa, taxtaya, Sanki saçlarıma tumar çəkirsiz. Otaqdan-otağa işıq teli yox, Elə bil qəlbimdən damar çəkirsiz.

Əllər yaraşdırır kərpici, daşı, Əllər qaralmasa, üzlər ağ olmaz. Sevgidi, ürəkdi, hər şeyin başı, Ürəksiz heç nəyi yaratmaq olmaz.

Gözünüz işıqdı, qəlbiniz çıraq, Tanrı ruhunuza qol-qanad verib. Allahın verdiyi xoşbəxtliyə bax, Gör, sizə nə qədər istedad verib.

Yaratmaq istəyi ürəyinizdə, Bitir sünbül kimi, dolur dən kimi. Mişar da, balta da, mismar da, mıx da, Sizi başa düşür, siz deyən kimi.

Nə isə deməyə ehtiyac olmur, Fikrimi gözümdən oxuyursunuz. Yox, siz bir şairə ev tikmirsiniz, Bir sənət xalısı toxuyursunuz. Bu, şair evidi, el qapısıdı, Gör, bura nə qədər millət gələcək. Bura hər gələnin baxışlarında Sizə bir əvəzsiz hörmət gələcək.

Təriniz qarışdı torpağa, suya, Hər şeyə baxırdım mən duya-duya. Əbədi düşmənəm başdansovduya, Baş qoyub, hər şeyi baş yaratdınız.

Pəncərə dilində, qapı dilində, Döşəmə dilində, tavan dilində, İlmənin, naxışın, rəngin, boyanın, Dili var, dindirib sevən dilində. Nə varsa, hər şeyi danışdırdınız, Mahir ustalığın rəvan dilində. Siz bir möcüzəli iş yaratdınız, Dadın bu dünyanın hər nemətindən. İştah şəkər olsun, ağız bal olsun, Mənə bu zəhməti halal eyləyin, Sizə neylədimsə, qoy, halal olsun.