Torpaq ətri

Öz içimdə torpaq əkib, dən səpirəm, Duyğuları cücərdirəm pöhrə kimi. Yağışım gur, Günəşim bol, havam təmiz, Yetişirəm ən şirin bar-bəhrə kimi.

Çirkinliyin son ucu qaranlıq olur, Gözəlliyin meyvəsi heyranlıq olur. Söz var yağdı, söz də var ayranlıq olur, Gecə-gündüz çalxanıram nehrə kimi.

İçimdəki qaynar çeşmə, axar çaydı, Nəğməsini hər gün eldən-elə yaydı. Ürəyimdə torpaq ətri olmasaydı, Quruyardım qumsal kimi, səhra kimi.