Əsas məzmuna keç

Qoşma

Qoymaram

Zəlimxan Yaqub

1

Ana Vətən, ana torpaq, ana yer, Duman səni bürüməyə qoymaram. Qara bulud çox döyməsin döşünə, Addım atıb yeriməyə qoymaram.

Nemət olub düzlərində bitərəm, Hər arzuma, istəyimə yetərəm. Daş olsam da, nəğmə deyib ötərəm, Bülbülləri kiriməyə qoymaram.

Həyat üçün deyilməmiş sözüm var, Ürəyimdə zəhmətinə dözüm var. Hər ağacın yarpağında gözüm var, Xəzəl olub çürüməyə qoymaram.

1977, 20 iyun

Zəlimxan Yaqub
0şərh

Şərhlər

Hələ şərh yoxdur. İlk şərhi siz yazın.

Şərh yaz

Şərhlər yoxlanıldıqdan sonra yayımlanır.

Digər şeirlər

Mövlanadan Şəmsə doğru Zəlimxan Yaqub Poema Peyğəmbər Zəlimxan Yaqub Poema Əya nəvvab, valayi-süxəndən,* Xurşidbanu Natəvan Müxəmməs Ey dust, yararmı böylə iqrar? Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Nə ev xəyalı, nə də fikri-aşiyanə mənə Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Keçibdi mövsimi-gül, getdi növbahar, əfsus! Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Pünhan baxmağında genə bir fitnə meyli var Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Salıb məni qəmü eşqin bir özgə hala, balam,* Xurşidbanu Natəvan Qəzəl