Əsas məzmuna keç

Qoşma

Qocalırıq

Zəlimxan Yaqub

1

Yanaqlar qızarır yaş çoxalanda, Titrəyir yollarda diz, qocalırıq. Bəzən səs veririk əbədiyyətə, Bəzən də qoymuruq iz, qocalırıq.

Hanı o cavanlıq, dağları dələ, Yüz əlləş, keçən gün gələrmi ələ. Enişi, yoxuşu demirəm hələ, Yoranda baldırı düz, qocalırıq.

Təbiət heç nəyi heç kəsdən almır, Könül çalmadığı bir hava qalmır. Bəs bu nədəndir ki, dünya qocalmır, Həmişə dünyada biz qocalırıq.

1971, 18 sentyabr

Zəlimxan Yaqub
0şərh

Şərhlər

Hələ şərh yoxdur. İlk şərhi siz yazın.

Şərh yaz

Şərhlər yoxlanıldıqdan sonra yayımlanır.

Digər şeirlər

Mövlanadan Şəmsə doğru Zəlimxan Yaqub Poema Peyğəmbər Zəlimxan Yaqub Poema Əya nəvvab, valayi-süxəndən,* Xurşidbanu Natəvan Müxəmməs Ey dust, yararmı böylə iqrar? Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Nə ev xəyalı, nə də fikri-aşiyanə mənə Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Keçibdi mövsimi-gül, getdi növbahar, əfsus! Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Pünhan baxmağında genə bir fitnə meyli var Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Salıb məni qəmü eşqin bir özgə hala, balam,* Xurşidbanu Natəvan Qəzəl