Əsas məzmuna keç

Qoşma

Qocalıbsan

Zəlimxan Yaqub

1

“Mənmi, zəmanəmi” – demə, Koroğlu, Zəmanə qocalmaz, sən qocalıbsan. At Misri qılıncı, girmə meydana, Daha Çənlibeldən en, qocalıbsan.

Nigar xəyaldadı, xəstədi Cunun, Gəlmir qəhqəhəsi dağlar oğlunun. Qalıb urvalığın, qurtarıb unun, Hərlənir başında çən, qocalıbsan.

Daha çəkən olmaz nazı-qəmzəni, Əymədi yaltaqlıq, əydi qəm səni. Qıratla yola sal Keçəl Həmzəni, Üyüt dəyirmanda dən, qocalıbsan.

1972, 4 avqust

Zəlimxan Yaqub
0şərh

Şərhlər

Hələ şərh yoxdur. İlk şərhi siz yazın.

Şərh yaz

Şərhlər yoxlanıldıqdan sonra yayımlanır.

Digər şeirlər

Mövlanadan Şəmsə doğru Zəlimxan Yaqub Poema Peyğəmbər Zəlimxan Yaqub Poema Əya nəvvab, valayi-süxəndən,* Xurşidbanu Natəvan Müxəmməs Ey dust, yararmı böylə iqrar? Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Nə ev xəyalı, nə də fikri-aşiyanə mənə Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Keçibdi mövsimi-gül, getdi növbahar, əfsus! Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Pünhan baxmağında genə bir fitnə meyli var Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Salıb məni qəmü eşqin bir özgə hala, balam,* Xurşidbanu Natəvan Qəzəl