Qəbir üstə qalan torpaq

Qəbir üstə səpələnən torpağa Gül əkilir, bar ağacı əkilmir. Bu da elə ömür-gündü, yaşamdı, Ya küknardı, ya qovaqdı, ya şamdı, Qəbir üstə topalanan torpağa Təbiətin hər ağacı əkilmir.

Hər zərrəsi göz yaşıyla sulanır, Burda torpaq axar suyla sulanmır. Gecə-gündüz bu torpağın başına Qəm dolanır, sevinc, şadlıq dolanmır.

Qəbir üstə qalan torpaq od tutar, Toza dönər, xırdalanar, qumlanar. Anaların gözləriylə öpülər, Anaların dizləriylə şumlanar.

Qəbir üstə qalan torpaq göz dağı, Qəbiristanlıq qəm yurdu, dərd ölkəsi. Bir əbədi heykəlidi həsrətin, Başı üstə başdaşımın kölgəsi!