Qaldı

Ayağım dəyməmiş qoca dağların Nə yamacı qaldı, nə yalı qaldı. İncə çiçəklərin, zərif güllərin Başımda sevdası, xəyalı qaldı.

Bəslədim bağçanı, becərdim bağı, Dərdim qucağına döşənən tağı. Nə qədər duydumsa ana torpağı, Qarşımda min sirli sualı qaldı.

Düşəndə yanına şimşəyin qolu, Gün doğdu, açıldı yaylağın yolu. Min dəfə çəməni döysə də dolu, Yenə də ismətli, həyalı qaldı.