Natəvan

Nəğməsini, söhbətini, sözünü, El-obanın dodağında görmüşəm. Könüllərə axıb dolan eşqini “Xan qızının bulağı”nda görmüşəm.

Hər insana qismət olan şey deyil, “Ölürəm” de, ölməz yaşa dünyada. Ucalıqda, əzəmətdə, vüqarda, Dağlar ilə ver baş-başa dünyada.

Zaman əli neçə saray dağıdıb, Nə özülü, nə tavanı qalıbdı. Baxışda da, ürəkdə də, gözdə də Qarabağın Natəvanı qalıbdı.