MƏNZUMƏ

Şükrlillah ki, yetişdim kamə, Müşkriz oldu bəyazə xamə. Hali-məxluqi-əzəl oldu bəyan, Can-biçcan gətirdim ünvan. Bir neçə dövrlər itmam oldu, Gərçi möhnətlə günüm şam oldu. Bir tərəf dəğdəğeyi-fikri-məaş, Bir tərəf vəsvəseyi-səyü təlaş. Bir tərəfdən qəmi-hicrani-nigar, Bir tərəf cövri-sipehri-qəddar. Gecələr rişteyi-canım yandı, Şəmtək ruhi-rəvanım yandı. Vəqt kim, mənzilim oldu xali, Düşdü yadimə nigarın xali. Xalını nöqtə görüb yad elədim, Nöqtədən xatirimi şad elədim. Qisseyi-Adəmi etdim təhrir, Şeysin əhvalını qıldım təstir. Oldu təhrir sifati-İdris, O ki hikmətlər edərdi tədris. Salehü Hud hekayətlərini, Söylədim cümlə rəvayətlərini. Eylədim qisseyi-Qabili bəyan, Möhnətü kürbəti-Habili əyan. Gəldi izharə Xəlilür-rəhman, Nəqli-Nəmrudi-ənud oldu əyan. Nəqli-Şəddadi-şədid etdi zühur, Qoymadım qisseyi-Babildə qüsur. Bütşikən ol şəhi-dövran oldu, Həzrətə nar gülüstan oldu. Ey xuda, dərdimə dərman eylə, Atəşi-hiçri gülüstan eylə! Masıva hübbini dildən pak et, Könlümü ayineyi-idrak et! Kəbəni qoyma ki bütxanə ola, Dil gərək mənzili-cananə ola. Bizə bəs eşqi-xudavəndi-əhəd, «La şərikə ləhu əllahü saməd», Mustafa haqqına, ey bari-xuda, Şərəfi-mərtəbeyi-ali-əba Seyyidi eyləmə məhşərdə zəlil, Çün olub itrəti-Zəhrayə dəxil. Bir üzüqarə qulundur bu fəqir, Əfv qıl, hər nə edibdir təqsir!