Əsas məzmuna keç

Qoşma

Kövrəlir

Zəlimxan Yaqub

1

Bir zaman darağa yatmazdı tellər, İndi tumar tutub, saç da kövrəlir. Yollar baş alanda payıza doğru Axır, yanağında yaş da kövrəlir.

Enirsən enişi, gəzirsən düzü, Elə bil sənindi dünyanın üzü. Əllidə deyirsən keçərəm yüzü, Yetmişə çatanda yaş da kövrəlir.

Fürsət əlindədir, dövranını sür, Eşqinlə çağlasın bu Araz, bu Kür. İllərin əlində neyləsin ömür, Məqamı çatanda daş da kövrəlir.

1977, 22 iyul Laçın

Zəlimxan Yaqub
0şərh

Şərhlər

Hələ şərh yoxdur. İlk şərhi siz yazın.

Şərh yaz

Şərhlər yoxlanıldıqdan sonra yayımlanır.

Digər şeirlər

Mövlanadan Şəmsə doğru Zəlimxan Yaqub Poema Peyğəmbər Zəlimxan Yaqub Poema Əya nəvvab, valayi-süxəndən,* Xurşidbanu Natəvan Müxəmməs Ey dust, yararmı böylə iqrar? Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Nə ev xəyalı, nə də fikri-aşiyanə mənə Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Keçibdi mövsimi-gül, getdi növbahar, əfsus! Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Pünhan baxmağında genə bir fitnə meyli var Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Salıb məni qəmü eşqin bir özgə hala, balam,* Xurşidbanu Natəvan Qəzəl