Əsas məzmuna keç

Qoşma

Könlümə düşən

Zəlimxan Yaqub

1

Yaxın, yad bilməsin özünə məni, Bu axşam uzaqdı könlümə düşən. Ana əllərilə odu çatılan, Alışan ocaqdı könlümə düşən.

Dağlar qucağında yaylam var mənim, Çəmən sinəsində Leylam var mənim. Laylamı çalanım, laylam var mənim, Deməyin nahaqdı könlümə düşən.

Kim deyir olanı insan unudur, Durur göz önündə həsrətim budur. Udduğum havadır, içdiyim sudur, Gəzdiyim torpaqdı könlümə düşən.

1975, 13 oktyabr

Zəlimxan Yaqub
0şərh

Şərhlər

Hələ şərh yoxdur. İlk şərhi siz yazın.

Şərh yaz

Şərhlər yoxlanıldıqdan sonra yayımlanır.

Digər şeirlər

Mövlanadan Şəmsə doğru Zəlimxan Yaqub Poema Peyğəmbər Zəlimxan Yaqub Poema Əya nəvvab, valayi-süxəndən,* Xurşidbanu Natəvan Müxəmməs Ey dust, yararmı böylə iqrar? Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Nə ev xəyalı, nə də fikri-aşiyanə mənə Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Keçibdi mövsimi-gül, getdi növbahar, əfsus! Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Pünhan baxmağında genə bir fitnə meyli var Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Salıb məni qəmü eşqin bir özgə hala, balam,* Xurşidbanu Natəvan Qəzəl