Köhnə havalar

Ruhumda üzüntü, qəlbimdə təlaş, Çiy qalır, içimdə bişmir bu hava. Məni oynamağa çağırma, qardaş, Mənim sümüyümə düşmür bu hava.

Təzə uşaqların havasıdı bu, Köhnə kişilərin havası deyil. Başqadı içimi yandıran arzu, Davam tək qədimlik davası deyil.

Qolu da, qıçı da oynatmaq olar, Bu hava ruhumu oynada bilmir. Qızmış kəllələri qaynatmaq olar, Bu hava içimi qaynada bilmir.

Oğulsan, səbr eylə, döz bu hay-küyə, Oğulsan, baş çıxart bu basabasdan. Keylərin içində dönürsən keyə, Nə ruhda nəğmə var, nə dildə dastan!