Kəpənəkçidə eloğlum ziyəddinə

Sazını götürüb səndən xəbərsiz, Qəlbində bir incə teli qırmışam. Elə bilirəm ki, cəllada dönüb, Obanı dağıdıb, eli qırmışam.

Şairi qınasa haqlıdı ellər. Döndərsə üzünü, doğrudu, sellər, Aşığın sağ əli tellərdi, tellər, Əllərim quruyub, əli qırmışam.

O gündən xəyalım dağlar aşmadı, Duyğular sel olub coşub-daşmadı. Fikrim xəstə düşdü, ayaqlaşmadı, Gərdəni sındırıb, beli qırmışam.

Xatasız qul olmaz, kərəmsiz ağa, Çəkmə Zəlimxanı arana, dağa. Bağbana deməmiş girmişəm bağa, Bağbanı incidib gülü qırmışam.