İki qapı

Burda belə qurulur, belə yapılır yapı, Bir mənzilə iki yol, bir evə iki qapı. Biri qurub-yaratmaq, coşub-çağlamaq üçün, Biri vida çağında yanıb ağlamaq üçün. Durub dayanmağı yox, biri hər gün işdədir, Hey açılar, örtülər, əbədi gərdişdədir. Biri ölü sükutda, Qaş-qabağı buludda, meyli qəmdə, yasdadı, Biri Ayla, ulduzla, Günəşlə təmasdadı. Birindən gülüş axır içəriyə, bayıra, O biri fürsət gəzir səni səndən ayıra. İti bir xəncər kimi, biri qəlbə saplanır, Biri nura, işığa, həyata hesablanır. Birində toy çalınar, gəlin gələr içəri, Biri bizə pıçıldar: “köçərisən, köçəri”. Biri ömrün baharı, biri ömrün şaxtası, Biri beşik laylası, biri tabut taxtası. Biri qəmə, həsrətə, dərdə, yasa açılır, Biri eşqə, sevgiyə, ehtirasa açılır. Baş əyməmək olarmı bu bölgüyə, bölümə? – Biri həyata açıq, biri qara ölümə.