Hayıf, vaxtımız azdı

Həvəsi alov açıb, nəfəsi gül qoxuyan, Bülbüldü, yoxsa insan belə qaynar oxuyan. Bu nə gözəl nəğmədi, bu nə şirin avazdı, Oxumaq istəyirik, hayıf, vaxtımız azdı!

Bu incə döndərmələr, zərif xallar kimindir, Bu müqəddəs arzular, xoş xəyallar kimindir. Könüllərə od vuran kimin çaldığı sazdı, Dinləmək istəyirik, hayıf, vaxtımız azdı!

Güllərin insafı yox, çiçəklərin Allahı, Ayrılıq vaxtı gəlsə bizə çəkdirər ahı. Bu nə sehrli bahar, bu nə ətirli yazdı, Qoxlamaq istəyirik, hayıf, vaxtımız azdı!

Gözəlliyi, gözəli gözümüzdən qoymuruq, Ay Zəlimxan, dünyadan yorulmuruq, doymuruq. Həyat da heç soruşmur kimin işi tarazdı, Yaşamaq istəyirik, hayıf, vaxtımız azdı!