Ha bular, bular
Səba dost zülfünə şanə çəkəndə, Yayılar gərdənə ha bular, bular.*
Hər kəski sidq ilə dilək diləsə, Əlbəttə, mətləbin ha bular, bular.*
Sərrafın dəstində nə danə** - dedim, Könül, can quşuna nə danə*** - dedim. Dərdimi dərd bilməz, nadanə dedim, Anlamaz, başını ha bular, bular.
Ələsgərəm, məskənimdi o diyar, Al xəncəri, bağrım başın odu, yar! Evdən çıxdı yalın qılınc, odu yar, Bilirəm, qanıma ha bular, bular.