Əsas məzmuna keç

poeziya.az

Göyçənin

Zəlimxan Yaqub

1

İki gözündən şikəst olan tanınmış Borçalı nəğməkarı Aşıq Göyçəyə həsr edirəm

Ömrümüzə layla çalıb, Şirindi dili Göyçənin. Ağladar bəmdən, astadan, Güldürər zili Göyçənin.

Od yağdıran saza dönər, Min qəmzəyə, naza dönər, Arif görsə, yaza dönər, Açılar gülü Göyçənin.

Naləsi bağrımı dəldi, Bu səs mənə tanış gəldi. Bahalıdı, sözü ləldi, Qızıldı əli Göyçənin.

Hər əl bu sənətə yetməz, Bu dünyaya gələr, getməz. Təbiətdən izi itməz, Gül olar gülü Göyçənin.

Neçə arzu, xəyalı var, Zəlimxanla vüsalı var. Borçalıtək mahalı var, Qaçağan eli Göyçənin.

1978, 31 iyul

Şərhlər

Hələ şərh yoxdur. İlk şərhi siz yazın.

Digər şeirlər

Mövlanadan Şəmsə doğru Zəlimxan Yaqub Poema Peyğəmbər Zəlimxan Yaqub Poema Əya nəvvab, valayi-süxəndən,* Xurşidbanu Natəvan Müxəmməs Ey dust, yararmı böylə iqrar? Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Nə ev xəyalı, nə də fikri-aşiyanə mənə Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Keçibdi mövsimi-gül, getdi növbahar, əfsus! Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Pünhan baxmağında genə bir fitnə meyli var Xurşidbanu Natəvan Qəzəl Salıb məni qəmü eşqin bir özgə hala, balam,* Xurşidbanu Natəvan Qəzəl