Ey ilhamım! Zəhərin də şirinmiş

Ey ilhamım! Zəhərin də şirinmiş, Şəkərincə, şərbətincə, balınca. Qoy təbiət alsın cavan canımı, Könül qırıb, səni məndən alınca.

Anam kimi açılıbdı qolları, Qucaqlayaq gəl-gəl deyən yolları. Seyr eyləyək yaşılları, alları, Heydən düşüb, yarı yolda qalınca.

Xoş olmazmı sözdən naxış vurmağım, Hər ürəkdə isti yuva qurmağım. Daha bəsdi dayanmağım, durmağım, Getməliyəm mən arzumun dalınca.