Əvvəl – son

Boşuna gəlmədi heç kəs dünyaya, Hərə bir sevdanın səsinə gəlir. Yanar ocaqlara tutdu üzünü, Ürəklər isinə-isinə gəldi.

Sevilənin dostu, sevənin yarı, Könül çiçəklərdən bal çəkən arı. Yaxşı adamların yaratdıqları, Yaman adamların pisinə gəldi.

Saça bircə-bircə düşdükcə dənlər, Gözü pərdələdi gəzərgi çənlər. Zildən oxuyanlar, zildən gedənlər, Endi havaların pəsinə, gəldi.

Hay desən el-oba haya gələrdi, Çeşmələr coşardı, çaya gələrdi. Hamı bir-birinə toya gələrdi, Hamı bir-birinin yasına gəldi.