Eləyib

Xaliqi-Ləmyəzəl - Allah Möcüz nümayan eləyib; Görün, bir qətrə mənidən Nə cürə insan eləyib!? Ona fəthi-nüsrət verib, Bəbir pəhləvan eləyib; Səfalının yaylağında Dörd dəfə meydan eləyib; Hər kimə xişm ilə baxsa, Xofu hərasan eləyib.

Xaçpərəstli-müsəlmanlı Cəm oldu Göyçənin eli; Döyüləndə kus - nağara, Xişmə gəlib, oldu dəli; Əlini qoyub köysünə, Hərdən çəkərdi "Ya Əli!" Atdı göyə pəhləvanı, Düşdü yerə, sındı beli; Kalvayı Molla Hümməti Bir dəstə reyhan eləyib.

Meydanalı şövq elədi, Üstüncə bəylər yeridi; Seyistandan Rüstəm qalxıb, Maliki-Əjdər yeridi; Dərya kimi cuşa gəlib, Şir kükrəyib, nər yeridi; Gördü bəylər qafil olub, Aşıq Ələsgər yeridi: - Amandı, girmə meydana, Çoxların peşman eləyib!

İqbalları yeyin olsun Əsədin, Molla Balının; Qasım ilə Nağı bəyin, Mədəd ilə Sevdalının; Müxənnətlər daldasında Gizləndi dünya malının; Kalvay Hüseyn baxıb gördü, Şoru çıxıb şorcalının*; Aşığa bir cəngə verib, Könlünü rövşan eləyib.

Kalvay Hüseyn kimi iyid Gəlməyib ruyi-zəminə; O kişi sidqin bağlayıb Haqqın ismi-əzəminə; Yaşıl yüzlükləri beş-beş Gedir çinelin** dəminə;

Çinellər baş-başa durub, İşi salırlar "çəminə": - İsgəndərə tənbeh yoxdu, Şah belə fərman eləyib.

Yoxdu Göyçə mahalında İsgəndər tək iyid gəzən; Dost yolunda başın qoyub, Düşmənin canını üzən; Yoxsulların əlin tutub, Ac doyuran, əysik düzən; Bir düjün tüfəngin gördüm, Aynalı, berdanqa, süzən… Berdanqaya nabələdəm, Aynalı beş qan eləyib.

Sağ yanında Qararxacın Çox yaxşıdı bir adəti; Samavar qaynayıb coşar, Çatmadan qurtarmaz əti; Hər gələnə hörməti var, Aşığa cöngə xələti; Peyğəmbər süfrəsin silkib, Heç üzülməz bərəkəti; Nəfi mindən-mindən gəlir, Çox gədalar xan eləyib.

Alagöllər, Qaraxaç, Keytidi başın, Səfalı!*

Səndə əylənən xan olur, Gəlir peşkaşın, Səfalı! Çeşmələrin Abi-həyat, Mərcandı daşın, Səfalı! Gözəllərin zinətidi Alın, qumaşın, Səfalı! Aşıq Ələsgər bəyənib, Vəsfini dastan eləyib.