Dil ilə dərvişlik olmaz
Dil ilə dərvişlik olmaz, Halı gərək yol əhlinin. Arıların hər çiçəkdən, Balı gərək yol əhlinin.
Keçmək gərək dörd qapıdan, Qurtulasan mürəbbidən, Mürəbbidən, müsahibdən Əli gərək yol əhlinin.
Mən gəzərəm dərdli-dərdli, Ötər firqətli-firqətli, Bülbül kimi ünü dadlı Dili gərək yol əhlinin.
Mən gəzərəm ayıq-ayıq, Dəryalarda olur qayıq, Bülbülləri şaha layıq, Gülü gərək yol əhlinin.
Xətayim der: – Quşaq quşan, Toz olur türaba düşən, Budur dərvişliyə nişan; Yolu gərək yol əhlinin.
Lüğət: Dil – ürək; Mürəbbi – tərbiyəçi; Firqət – ayrılıq; Dili – şeyda – vurğun ürək, sevən könül; Türab – torpaq