Dəyərmiş
Ey gözəl, qədrini niyə bilmədim, Deməli, aramız belə dəyərmiş. Üzülüb əllərim sənin əlindən, Özgə bir yanağa, ələ dəyərmiş.
Neyləsin iradə, neyləsin dözüm, Günahkar bu yerdə özüməm, özüm. Baxdım çəmənliyə, aldandı gözüm, Rəngin min çiçəyə, gülə dəyərmiş.
Daşlara dağıldı harayım, ünüm, Bir də qovuşmağa yoxdu mümkünüm. Sən demə, səninlə bir keçən günüm Anlayan yanında ilə dəyərmiş.
1973, 15 fevral