Borçalı lövhələri

Gəzirəm, gəzdikcə ürək deyir yaz, Düşün, təsvir eylə gördüklərini. Ürək hökm edəndə yazmasam olmaz, Gərək axıdasan alın tərini.

Yollar kənarında söyüdlər, şamlar, Baş-başa dayanıb, cərgə-cərgədi. Burda çox füsunkar olur axşamlar, Hər ağac kölgəsi bir düşərgədi.

Hücuma başlayan qəhrəman kimi, Yazda nərə çəkib coşanda Xram, Min bir hava çalır qəlbimin simi, Mən də çağlayıram, mən də axıram.

Sadaxlı, Qaçağan keçir gözümdən, Baxdıqca hər yana, nələr görürəm. Hər daşı, torpağı seyr edirəm mən, Elə bil kənd deyil, şəhər görürəm.

Şairə, rəssama istedad verir, Kim olmaz bu yerin hüsnünə heyran. İnsanın eşqinə qol-qanad verir, Qayalarda kəklik, düzlərdə ceyran.

Gəzib-dolanıram doğma Vətəni, Dağlar əlçatmazdı, dərələr dərin. Hər qaya özünə cəzb edir məni, Bura beşiyidi gözəlliklərin.