Bəhlul Zəlimxanoğluna
Arzular qarşısında neçə qat divar durur, Sən ki o divarların sərtliyindən halısan. Gecə-gündüz əlləşib dişinlə-dırnağınla, Tərpənməz qayaları tərpədib yarmalısan.
Adı yaraşıq verir əsrlərə, illərə, Dildə dastan olanlar nahaq düşmür dillərə. Əgər gözün düşübsə, ən uzaq mənzillərə, Ora ayağınla yox, eşqinlə varmalısan.
Bel bağlamaq əbəsdir ömrün gəlhagəlinə, Boran qalxar, qar düşər xırmanına, vəlinə. Sən Fərhad, dağ Bisütun, külüng alıb əlinə, Onu qum-qum oynadıb, daş-daş qoparmalısan!