Ayağın tutduqca gəz təbiəti
Bax bu gözəlliyə, bax, gözəl insan, Ürəyi təmizlə, işi təmizlə. Şeytandan uzaqda sənindi meydan, Günahı təmizlə, suçu təmizlə.
Zərif fikirdədi, kövrək duyğuda, Hər güldə çəmənin bir ilməsi var. “Bir zərrə şəfəqdə, bir damla suda”1, Ölmüş duyğuların dirilməsi var.
İlahi, bu boyda zənginlik nədir? Kim duya, duymaya – qismətə, baxta. Gözəllik adamı öldürməkdədir, Gözəllər adamı yaralamaqda.
Tanrı fürsətini vermə əlindən, Qayna bulaqlarla, qarış sulara. Şirin bir görüş al dağ gözəlindən, Bir cüt qanad olsun xoş arzulara.
Uludu, təmizdi şair niyyəti, Bahadı, sevgimiz qoy baha qalsın. Ayağın tutduqca gəz təbiəti, Demə ki, gəzərəm, sabaha qalsın.
2002, 14 sentyabr