Ağrılar kök atar yanan ürəkdə

İllərlə içimdə gəzən ağrının Vurdu bir parçası qırağa çıxdı. Köksümdə qalanıb yatan tüstülər Gözümdə alışan çırağa döndü.

Toxumlar cücərməz donan ürəkdə, Ağrılar kök atar yanan ürəkdə. Nə ki dərd var idi yanan ürəkdə, Süzüldü hamısı varağa çıxdı.

Həyat! Olduğutək görmədik onu, Aldatdı gözləri paltarı, donu. Hayana qaçsa da, hamının sonu Bir bezə, kəfənə, bir ağa çıxdı.