Qoşabeyt

Sevgidən mayalanır qəlbin, gözün toxluğu, Dünyaya sevgiylə bax, var eyləsin yoxluğu.

Söz kəsdim, söz doğradım, sözdən tutdum şələmi, Tanrının özü yonub mən tutduğum qələmi.

Dahilər ulu sözün səcdəsinə gəldilər, Peyğəmbər məqamına söz ilə yüksəldilər.

Yaranan var – adidi, doğulan var – dahidi, Biz kimik? Hər qisməti göndərən ilahidi.

İnsanın insan üçün yamanlığı, pisliyi, Pula, vara, dövlətə, şöhrətə hərisliyi.

Başımızın üstündən həftələr, aylar keçər, Qəbrin qaşına doğru bizi haraylar keçər.

Yanağımı göz yaşı, qəlbimi qəm izlədi, Ağladım, günahımı göz yaşım təmizlədi.

Göylərə bülənd olub tüstüləri, ahları, Qat-qat çoxdu savabdan insanın günahları.

Vay o gündən, haqlı dura, haqsız olanlar danışa, Haqqın gözü baxa-baxa xalqa yalanlar danışa.

Kim xalqa qənim olub görsə işin tərsini, Vaxtın geci-tezi var, tarix verər dərsini.

Ovçunun ürəyinə şikar düşər, ov düşər, Ov bərəyə gəlincə saçlara qrov düşər.

Bir günü azad olsa, beş günü əngəldədi, Nəfsə nökər olanın boğazı çəngəldədi.

Son gündə eşq Allahım, məhəbbət dinim olsun, Bir “Ruhani” havası mənim Yasinim olsun.

Niyə tutqunsan, gözəl, qəlbin niyə qəm çəkib? Sənin ki qaşlarına ilahi qələm çəkib.

Dünya nə vaxt dağılır? Nahaq haqqı dananda, Oğruların sözünə doğrular inananda.

Bizi məhrum eyləsə günəş boyda işıqdan, Göy üzü göydən düşər, yer üzü yaraşıqdan.

Şeirimin atəşiylə əritmişəm buzları, Göylərdən çiçək kimi dərmişəm ulduzları.

Bizi tapır Allahın hər dərdi, hər bəlası, Hər kəndin bir çölü var, hər çölün Kərbəlası.

Yaxın qoymaz qeybəti gözü-könlü durular, Yerə baxar sevinər, göyə baxar vurular.

Tanrı payı olmasa mərdlik, qətiyyət, vüqar, Nə Əlidən ər olar, nə qılıncdan Zülfüqar.

Elin bağrından qopub muğamlar, şikəstələr, Bu xalqın nəğməsini Allah özü bəstələr.

Canımda bir od yanır, istili, bürkülüyəm, Qaçqın ocaqlarının tüstüsüyəm, külüyəm.

Ucalığı, insanlığı insanın, Ləyaqətdə, abırdadı, abırda.

Yaradana yaxınlığın yolları, Dözümdədi, səbirdədi, səbirdə.

Həyat səndən güc-hərəkət istəyir, Sükut ancaq qəbirdədi, qəbirdə.

Arxalansan, tək olana arxalan, Hər nə varsa, o Birdədi, o Birdə!

O gəlirsə, dedi-qodu gəlir, demək, Baxışda kin, dildə zəhər gətirəcək.

Kim əzildi, kim vuruldu, kim yıxıldı, Bircə-bircə dildə əzbər gətirəcək.

Ölən varsa, qoymaz bir saat keçə, Ölüm-itim, qəza-qədər gətirəcək.

Canı çıxar, dilindən bir xeyir gəlməz, Şərdən deyib, şər oğlu şər gətirəcək.

Ömrü boyu şad xəbərlə arası yox, O gəlirsə, qara xəbər gətirəcək.

Gördüm bir əl uzandı zülmətdən mənə doğru, Qapımı döydülər ki, ömrün başa yetişdi.

Neçə dəfə can atdım ölümü öldürməyə, Fürsət Əzrayıl adlı ağlı çaşa yetişdi.

Aşından çox yemişəm daşını bu dünyanın, Ağzım aşa yetəndə başım daşa yetişdi.

Yüzdən o tərəfi çox qalmağın şərəfi yox, Nə olsun insan ömrü neçə yaşa yetişdi.

Çoxunun ürəyindən ölməzlik gəldi-keçdi, Ona nə xan qovuşdu, nə də paşa yetişdi!!!